Böyükağa Mirzəzadə (1921–2007) XX əsr Azərbaycan rəngkarlığının mühüm nümayəndələrindən biri, Xalq rəssamı və professor kimi sənət tariximizdə xüsusi yer tutur. Rəssamlıqla yanaşı, uzunmüddətli pedaqoji fəaliyyəti də onun Azərbaycan təsviri sənətinin inkişafındakı rolunu tamamlayır.
Yaradıcılığı portret, mənzərə, süjetli kompozisiya və sənaye mövzularını əhatə edir. Portretlərində insanın zahiri görünüşü ilə yanaşı, xarakterinin və daxili dünyasının ifadəsinə də diqqət yetirir. “Dirijor Niyazinin portreti” (1951) bu istiqamətin diqqətçəkən nümunələrindəndir.
Bakı, Abşeron və Xəzər mənzərələri sənətində xüsusi yer tutur. “Axşam” (1958) əsərində şəhər panoraması, Xəzərin səthi və günəşin son şüaları isti və parlaq rənglərin harmoniyası ilə təqdim olunur.
Neft və sənaye mövzusu da yaradıcılığının mühüm istiqamətlərindəndir. “Çənlər” (1953) əsərində sənaye mühiti Xəzərin mavi səthi və günəş işığının yaratdığı qızılı-sarı rənglərlə qarşılaşdırılır.
Bu sənətdə rəng yalnız təsvir vasitəsi deyil, işığın, məkanın və atmosferin qurulmasında əsas bədii ifadə vasitələrindən birinə çevrilir.
Onun irsi Azərbaycan rəngkarlığında insan, məkan və zamanın rəng vasitəsilə ifadə olunduğu özünəməxsus bədii dil kimi diqqət çəkir.
Art Space Gallery MEDIA
